Je was een ongelukje

Schrijver: Renske

Ik ben niet gelovig opgegroeid. Als kind ben ik seksueel misbruikt door een vriend van mijn ouders en later ook door mijn broer en mijn zus. Mijn moeder heeft mij altijd afgewezen, ze zei altijd “Je was een ongelukje, je bent een ongelukje en je zult ook altijd wel een ongelukje blijven”. De enige die wel om me gaf was mijn vader maar die was altijd aan het werk of aan het vissen. Hij was in ieder geval maar weinig thuis.

Mijn zuster heeft mij ook altijd onderdrukt op allerlei manieren.
Ik heb mijn verleden heel lang verdrongen, ik wist er echt helemaal niets meer van.

Ik ben twee keer getrouwd. Bij mijn eerste man had ik twee kinderen en door hem werd ik ook geslagen en verkracht. Mijn tweede man was heel zacht, hij leek qua karakter wel een beetje op mijn vader. Samen met hem kreeg ik nog vier levende kinderen en drie kinderen die of tijdens de zwangerschap of vlak na de geboorte zijn overleden. Dus ik heb zes kinderen in leven. Toen mijn jongste twee was kreeg ik mijn herinnering van mijn verleden pas weer terug.

Ik ben toen voor dagbehandeling opgenomen geweest bij het psychiatrische zorginstelling Riagg, omdat ik het niet kon verwerken. Toen ik daar in behandeling was wilden ze sneller met de behandeling door dan voor mij goed was en toen heb ik heel veel medicijnen opgespaard, want ik zag het leven niet meer zitten. Ik wou dat weekend een eind aan mijn leven maken want, zo redeneerde ik, mijn man en kinderen waren beter af zonder mij, ze hadden toch alleen maar last van mij.

Van een vrouw die bij mij in de behandelingsgroep zat hoorde ik dat de christelijke zanggroep Continental Singers bij ons in de buurt zouden optreden. Dat was op de zaterdag van het weekend dat ik een eind aan mijn leven wou maken. Ik was in mijn jeugd ook een keer met een vriendin naar de Continental Singers geweest en had daar heel erg van genoten, dus wou ik er ook nu graag even heen, maar door allerlei omstandigheden leek het er op dat dit niet zou gaan lukken tot een huisvriend dat hoorde en allerlei mensen ging bellen, toen was het zo geregeld dat ik toch heen kon gaan. Dat heb ik gedaan en tijdens die dienst leek het wel of de preek tegen mij persoonlijk gesproken werd en was het net of er een warme hand om mijn hart werd gelegd.

Ik heb die avond mijn leven aan de Heer gegeven en zo heeft Hij mijn leven letterlijk en figuurlijk gered. Ik ben God daar heel erg dankbaar voor.

Ik ben bij het Riagg ook gestopt met de behandeling want ik had echt zoiets van als God er niet geweest was dan was ik door hun toedoen nu dood geweest. Ik ben later nog wel in behandeling gegaan bij een christelijke instantie.

Ik ben heel lang eigenlijk een baby geweest bij God, maar sinds kort mag ik ook mijn krachten inzetten in dienst van God. Ik ben kort nadat ik tot geloof gekomen (dat is inmiddels twaalf jaar geleden) ben bij christelijke vrouwen organisatie Womans Aglow gekomen waar ik elke maand naar de open ochtenden ging. Daar is ook heel veel voor mij gebeden. Sinds kort ben ik gastvrouw geworden bij Aglow en nu heb ik zelfs een bestuursfunctie gekregen en mag binnenkort de website van Aglow Nederland beheren. Daarvoor heb ik voor onze eigen afdeling de website gemaakt en in beheer. Dus nu mag ik de Heer op een andere manier dienen.

Ik ga ook het volgend seizoen bezig als kringleidster in mijn eigen kerkgemeente. Ik had nooit gedacht dat ik dit allemaal ooit zou kunnen doen want ik had een heel lage eigendunk, maar God heeft mij genezen en mij mijn eigenwaarde teruggegeven.

Dit was mijn getuigenis. God is Groot, hij heeft zelfs mij doen opbloeien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *